Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Peru. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Peru. Pokaż wszystkie posty

IV SPOTKANIE [19.10.15]



Zapraszamy serdecznie na pierwszy w tym roku akademickim wykład w ramach Poznańskich Seminariów Amerykanistycznych. Naszym gościem będzie mgr Łukasz Krokoszyński, który wygłosi wykład pt. "Miara strat: Idea oderwania w pokrewieństwie i teraźniejszości we wschodnim Peru."

Spotykamy się 19 października (poniedziałek) o godz. 16:15 w sali 2.19 (I piętro) w nowej siedzibie Collegium Historicum UAM na ul. Umultowska 89D, kampus Morasko.


Miara Strat: Idea oderwania w pokrewieństwie i teraźniejszości
we wschodnim Peru.


W wioskach dorzecza dolnego Ukajali, gdzie prowadziłem badania, proces ustanawiania pokrewieństwa i relacje między pokoleniami są przedstawiane w sposób otwarcie ambiwalentny, porównywalny z pasożytniczą infekcją. Koncepcje, które ten proces i relacje wyjaśniają operują na idei straty i skończoności. W prezentacji skupię się na takich specyficznych sposobach wyjaśniania, negocjowania i przeżywania pokrewieństwa oraz ich konsekwencjach. Jednocześnie będzie mi towarzyszyć pytanie o to, jak w tym kontekście jawią się idee ciągłości i jej braku w euro amerykańskim pojmowaniu pokrewieństwa i relacji. Celem takiej refleksji jest więc nie tylko umożliwienie lepszego zrozumienia pozycji mieszkańców wiosek, których dotyczy ten opis etnograficzny (odnoszę się do nich, jako „potomków” Capanahua, czyli lokalnej grupy tubylczej), ale też tego, czego ich punkty widzenia mogą nauczyć nas na temat wyobrażania pokrewieństwa, wspólnot społecznych i trwania w czasie (historyczności, akulturacji).

II SPOTKANIE [20.04.15]


ABSTRAKT WYSTĄPIENIA

W czasach kolonialnych ludy mówiące językami z zaparoańskiej rodziny językowej zajmowały ogromny obszar zawarty między rzekami Napo i Pastaza w zachodniej Amazonii. Podczas epoki boomu kauczukowego końca XIX i początku XX wieku ta grupa ludów doznała demograficznej i społeczno-kulturowej katastrofy tracąc społeczno-kulturową odrębność. Potomkowie Indian Arabela – grupy zaparoańskiej, która najdłużej zachowała względną niezależność od społeczeństwa peruwiańskiego – stanowią unikatową drogę dostępu do badania dawnej kosmologii ludów zaparoańskich. Przedmiotem wystąpienia jest rekonstrukcja kosmologii Indian Arabela w świetle koncepcji animizmu Philippe’a Descoli, na podstawie analizy ich mitologii i szamanizmu. Określiwszy ich kosmologię jako animistyczną, spróbuję udzielić odpowiedzi na pytanie o dominujący schemat relacji, leżący u podstaw relacji Arabela z nie-ludźmi: mitycznym bohaterem kulturowym Pueyaso oraz duchami opiekuńczymi, zawiadującymi zasobami leśnymi i wodnymi (Descola 2012). Pokażę, że logika relacyjna Arabela łączy w sobie schematy daru i drapieżności, a centralnym stanem egzystencjalnym kondycji Arabela jest stan opuszczenia i bezradności.


Bibliografia:
Descola Ph., Beyond nature and culture. The traffic of souls, HAU: Journal of Ethnographic Theory, 2012, 2 (1): 473–500.


I SPOTKANIE [19.03.15]

Gościem pierwszego spotkania w ramach Poznańskich Seminariów Amerykanistycznych jest antropolog kulturowy dr Kacper Świerk z Uniwersytetu Szczecińskiego. Seminarium odbędzie się dnia 19 marca 2015 r. o godz. 13.30 w sali 118 na Wydziale Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (ul. Św. Marcin 78).


Dr Świerk wygłosi wykład pt. Akulturacja, konsubstancjalizacja i punkty widzenia w zachodniej Amazonii. Łowcy niewolników Matsigenka/Campa i ich relacje z Piro.

Abstrakt wystąpienia

Pomysł na to wystąpienie powstał w wyniku lektury artykułu Fernando Santosa Granero (2002) o etosie/habitusie ludów z arawackiej rodziny językowej. Autor pisze w nim, że Indianie Piro z południowo-wschodniego Peru, różnią się pod względem etosu i postaw od swych arawackojęzycznych sąsiadów (zespołu ludów Campa i Indian Yánesha), gdyż zostali kulturowo spanoizowani, to znaczy ulegli mocnemu wpływowi tzw. Pano rzecznych – Indian Conibo. Piro istotnie dzielą z Conibo wiele cech kulturowych. Postulowana przez Santosa panoizacja nie objęła jednak ich języka. Mówią nadal językiem z rodziny arawackiej, a nie z rodziny pano. Santos Granero (2002: 48-49) twierdzi, że jest to przykład transetnicznej transformacji/zmiany.